Instytut Gospodarstwa Społecznego
Instytut Gospodarstwa Społecznego (IGS) utworzono w 1920 r. Jego kierownikiem do 1941 r. był wybitny socjolog Ludwik Krzywicki. Ideą przewodnią powołania Instytutu było rozpoznanie problemów społecznych ówczesnej Polski oraz rozwój teorii i praktyki polityki społecznej. W latach międzywojennych Instytut zajmował się problematyką: warunków bytu ludności, ubezpieczeń społecznych, funkcjonowaniem samorządów lokalnych, bezrobociem w mieście i na wsi. Jedną z metod badań rzeczywistości społecznej była analiza pamiętników. W wyniku ogłoszenia konkursu IGS wydał w 1933 r. „Pamiętniki bezrobotnych”, „Pamiętniki chłopów” (1935-1936) oraz „Pamiętniki emigrantów” (1939 r.). Pracownicy Instytutu wykorzystali pamiętnikarstwo jako materiał socjologiczny będący podstawą wielu cennych analiz. Instytut prezentował koncepcję aktywnej polityki społecznej wobec kwestii społecznych.
Po II wojnie światowej Instytut został reaktywowany w 1957 r. i nawiązał do tradycyjnych wątków badawczych. W początkowym okresie podjęto badania lokalnego bezrobocia, zatrudnienia, a także warunków pracy, warunków bytu, samorządu pracowniczego, pracy zawodowej kobiet i rodziny oraz szeroko rozumianego zabezpieczenia społecznego. W latach 1963-1968 Instytut przeprowadził pierwsze w Polsce reprezentacyjne badania potrzeb osób starszych i potrzeb rodziny w związku z aktywizacją zawodową kobiet.
Od 1990 r. Instytut prowadzi badania w zakresie: warunków bytu rodzin z uwzględnieniem zróżnicowań przestrzennych, problematyki rynków pracy w UE, bezrobocia i ubóstwa, sytuacji ludzi starszych, pomocy społecznej, poziomu zaspokojenia potrzeb socjalno-medycznych w środowiskach lokalnych. Instytut nawiązując do tradycji przedwojennych badań organizuje konkursy pamiętnikarskie. Dotychczas przeprowadzone zostały konkursy na „Pamiętniki Emigrantów”, „Pamiętniki Polaków na Litwie”, „Pamiętniki Polaków na Wschodzie” (Białoruś, Ukraina, Kazachstan), „Pamiętniki nowego pokolenia chłopów polskich” oraz na „Pamiętniki bezrobotnych”. W efekcie opublikowano ponad 30 tomów pamiętników.
Przedmiotem zainteresowania badawczego Instytutu jest również realizacja zadań systemu polityki społecznej na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym oraz warunki funkcjonowania podmiotów polityki społecznej.
Wyniki badań i doświadczenie badawcze wykorzystywane są przez pracowników Instytutu w trakcie zajęć dydaktycznych. Wzbogacają teoretyczne wykłady wnioskami dla praktyki.
|
Dyrektorzy i Kierownictwo Naukowe |
|
|
Imię i Nazwisko |
lata sprawowania urzędu |
|
Włodzimierz Wakar (1885–1933) |
1920–1921 |
|
Ludwik Krzywicki (1859–1941) |
1921–1939 (41) |
|
Konstanty Krzeczkowski (1879–1939) |
1926–1939 |
|
Tadeusz Szturm de Szterm (1892–1968) |
1926–1939 |
|
Ludwik Landau (1901–1944) |
1941–1944 |
|
Edward Strzelecki (1894–1967) |
1957–1964 |
|
Adam Andrzejewski (1914–1998) |
1965–1970 |
|
Mikołaj Latuch (1931–2005) |
1972–1980 |
|
Adam Kurzynowski (ur. 1934) |
1980–1987 |
|
Irena Kostrowicka (1920–2008) |
1987–1993 |
|
Witold Rakowski (ur. 1936) |
1993–1996 |
|
Adam Kurzynowski (ur. 1934) |
1997–2004 |
|
Piotr Błędowski (ur. 1956) |
2004–obecnie |

