History and tradition

DHC Jerzy Hausner
Doktorzy honoris causa

Tradycja nadawania godności doktora honoris causa pojawiła się w uczelni w połowie lat 60. XX wieku. Rektorem Szkoły Głównej Planowania i Statystyki był wówczas prof. Wiesław Sadowski. Jako pierwszy tytuł ten otrzymał w 1968 r. radziecki matematyk i ekonomista Leonid Witaliewicz Kantorowicz. Uroczystość wręczenia dyplomu odbyła się w maju 1976 r.

 

Symbole i zwyczaje

Szczegółowy tryb postępowania związanego z symbolami Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie oraz kultywowaniem jej tradycji i zwyczajów określa załącznik do zarządzenia nr 7 Rektora z 10 marca 2017 r.

Aula Główna, Budynek Główny
Historia kampusu

Kampus SGH został wpisany na listę zabytków, zarówno ze względu na unikalne walory architektoniczne budynków, jak i założenia urbanistyczne.

 

W pierwszej wersji kampus został zaprojektowany przez Jana Witkiewicza-Koszczyca jako duże założenie pałacowe z dwoma kordegardami i placem publicznym od frontu, a ogrodem wewnętrznym pomiędzy budynkami.

biurko z krzesłem ikona biała
Rectors of SGH Warsaw School of Economics
DHC Jerzy Hausner
Doctors honoris causa

The tradition of awarding honorary doctorates appeared at the university in the mid-1960s. Professor Wiesław Sadowski was the Rector of the Central School of Planning and Statistics (SGPiS) then. The Soviet mathematician and economist Leonid Witalewicz Kantorowicz was the first to receive this title in 1968. The graduation ceremony took place in May 1976.

 

Symbols and customs of SGH Warsaw School of Economics

The detailed procedure related to the symbols of SGH Warsaw School of Economics in Warsaw and the cultivation of its traditions and customs is set out in the Annex to the Rector’s Order No. 7 of 10 March 2017.

Aula Główna, Budynek Główny
The SGH campus – an overlooked masterpice

The SGH Warsaw School of Economics campus is on the monument conservator’s list both due to the buildings’ unique architectural value and the planning solutions.

 

The first design by Jan Witkiewicz-Koszczyc was that of a large palatial complex with two guard-houses and a yard visible from the front and an inner garden between the buildings. That concept fell through both for want of financial resources and of decision-makers’ imagination.