Życiorys prof. Edwarda Szczepanika

Warszawa, 1995 r.

Biografia prof. dr. hab. Edwarda Szczepanika -
kandydata do tytułu doktora honoris causa SGH

Edward Franciszek Szczepanik urodził się 22 sierpnia 1915 r. w Suwałkach. Ukończył w tym mieście Gimnazjum im. Karola Brzostowskiego. Następnie podjął studia w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Tytuł magistra nauk ekonomicznych uzyskał w 1936 roku (jego praca magisterska została nagrodzona).

Po zakończeniu studiów odbył służbę wojskową i ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1937 roku otrzymał stypendium Funduszu Kultury Narodowej i podjął dalsze studia w Londynie. Rok później podjął pracę w SGH jako asystent prof. Edwarda Lipińskiego.

Wziął udział w kampanii wrześniowej. Po internowaniu na Litwie był więziony m.in. w Kozielsku i na półwyspie Kola. Jako oficer 4 Pułku Artylerii Lekkiej przeszedł szlak Armii Polskiej na wschodzie, walczył we Włoszech, gdzie został kapitanem w Dowództwie Artylerii 2 Korpusu, po wojnie zaś majorem. Otrzymał m.in. Krzyż Walecznych w bitwie o Bolonię, dwukrotnie Srebrny Krzyż z Mieczami i Croco al Merito di Guerra, a także szereg medali polskich i brytyjskich.

Po wojnie powrócił do pracy akademickiej. Kontynuował ją w Rzymie, Londynie, Honk Kongu i Sussex. Uzyskał drugie magisterium nauk ekonomicznych i doktorat filozofii w Uniwersytecie Londyńskim.

Był doradcą ekonomicznym w kilku organizacjach międzynarodowych (U.N. High Commisioner for Refugees, Economic Comission for Asia and the Far East, International Coffee Organization), w Rządowej Komisji Planowania w Pakistanie z ramienia Uniwersytetu Harvarda. W latach 1963-1977 pracował w Food and Agriculture Organization of the United Nations w Rzymie, będąc m.in. dyrektorem kursów planowania rolniczego i kierownikiem studiów polityki rolniczej. W okresie pobytu w Rzymie brał też czynny udział w pracy społecznej jako Prezes Rady Polaków we Włoszech i Delegat Rządu RP na Uchodźstwie przy Stolicy Apostolskiej.

Był założycielem i wielokrotnym prezesem Instytutu Badania Zagadnień Krajowych w Londynie. Sprawował funkcję dziekana, a obecnie jest profesorem ekonomii politycznej w Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie (PUNO). Od szeregu lat jest powiernikiem Polskiej Fundacji Kulturalnej w Londynie i prezesem Polskiego Towarzystw Naukowego na Obczyźnie. Był przewodniczącym komitetu organizacyjnego oraz redaktorem naczelnym 10 tomów prac Kongresu Kultury Polskiej na Obczyźnie (1985 r.). Obecnie jest prezesem Polonia Aid Foundation Trust w Londynie, fundacji wspierającej polską naukę i kulturę na obczyźnie.

W latach 1981-1986 był Ministrem Spraw Krajowych w Rządzie RP na Uchodźstwie. 7 kwietnia 1986 roku, po ustąpieniu Premiera Kazimierza Sabbata, objął funkcję Prezesa Rady Ministrów Rządu RP na Uchodźstwie. Obowiązki te sprawował do 22 grudnia 1990 r., tj. do momentu rozwiązania tegoż Rządu. W latach 1991-1992 przewodniczył Komisji Likwidacyjnej Rządu RP na Uchodźstwie.

Prof. Szczepanik jest żonaty (Hanna Maria z Janikowskich), ma dwie córki i dwóch synów.

Prof. Szczepanik wniósł bardzo cenny wkład nie tylko w rozwój nauki polskiej, lecz także w ideę krzewienia polskości na obczyźnie. Jego uczestnictwo w licznych międzynarodowych organizacjach ekonomicznych i praca społeczno-polityczna zostały wysoko ocenione przez Polonię włoską i brytyjską.

Opublikował 12 książek i kilkadziesiąt artykułów. Zainteresowania naukowe prof. Edwarda Szczepanika skupiają się przede wszystkim na zagadnieniach rozwoju gospodarczego, badaniach dochodu narodowego i polityce ekonomicznej rolnictwa. Za zasługi w pracy naukowej, społecznej i państwowej został odznaczony Krzyżem Kawalerskim, Komandorią z Gwiazdą i Wielką Wstęgą Orderu Odrodzenia Polski. W 1992 roku został wyróżniony tytułem Honorowego Obywatela Suwałk.

Publikacje:

1. „Pieniężna stopa procentowa”, W-wa 1979, s. 50-73
2. „Zagadnienia neutralnego pieniądza”, W-wa 1938, s. 53-77
3. „Kształtowanie się poglądów polskiego ruchu oporu na politykę gospodarczą”, Londyn 1979, s. 20
4. „A study in the economic problems of Central and Eastern Europe”, London 1954, s. 49
5. „Agricultural policies at different levels of development”, Rome 1976
6. „National accounting as a tool of economic planning”, The Hague 1965, s. 61
7. „The economic growth of Hong Kong”, London 1960, s. 186
8. „Zarys polityki dobrobytu gospodarczego”, Londyn 1953, s. 49