Historia CWFiS
Zajęcia z zakresu wychowania fizycznego zostały wprowadzone w Szkole Głównej Planowania i Statystyki (SGPiS; taką nazwę nadały uczelni władze komunistycznej Polski w 1949 r. - patrz: Dzieje uczelni) w dniu 1 marca 1951 r. Pierwszym pracownikiem, a zarazem organizatorem i kierownikiem był mgr Tadeusz Szubra, który prowadził zajęcia sportowe ze studentami należącymi do Akademickiego Związku Sportowego (AZS). Na przełomie lat 1952 i 1953 zostało wydane zarządzenie ówczesnego Ministra Szkolnictwa Wyższego o wprowadzeniu obligatoryjnego wychowania fizycznego na I i II roku studiów we wszystkich uczelniach. W tym czasie w studium wychowania fizycznego pracowały następujące osoby: mgr Maria Żułma, Wanda Chmura, Halina Mijałkowska.
W 1954 r. rozpoczęła pracę mgr Irena Troszok, która została mianowana stanowisko zastępcy kierownika studium.
Stopniowo angażowano nowych pracowników i tak na przełomie lat 1963 i 1964 studium liczyło 10 pracowników. Byli to mgr Tadeusz Szubra (kierownik), mgr Irena Troszok (zastępca kierownika), mgr Wanda Poleszczuk-Rawska, mgr Halina Jakubowska, mgr Barbara Grabara-Cyrkler, mgr Jan Kopyto, mgr Wacław Buczyński, mgr Mieczysław Przytuła, mgr Bogusław Skut, mgr Jerzy Skorowski.
Zajęcia odbywały się wówczas w następujących formach:
- grupy wf dla I i II roku studiów,
- grupy fakultatywne dla studentów wyższych lat,
- zespoły sportowe, takie jak: lekka atletyka, pływanie, siatkówka kobiet i mężczyzn, koszykówka kobiet i mężczyzn, piłka nożna, piłka ręczna kobiet i mężczyzn, tenis ziemny i stołowy, judo, gimnastyka artystyczna kobiet, kulturystyka mężczyzn, żeglarstwo, kajakarstwo, ratownictwo oraz gimnastyka korekcyjna dla studentów ze skierowaniem lekarskim.
Od 1964 r. przez dwa kolejne lata funkcję kierownika studium pełniła mgr Irena Troszok, a od 1966 r. - mgr Jerzy Skorowski.
W tym czasie SGPiS dysponowała następującymi obiektami sportowymi w gmachu głównym - 3 salami gimnastycznymi, siłownią (obecnie jest to ośrodek atletyczny) oraz basenem pływackim, na którym odbywały się zajęcia od wczesnych godzin rannych aż do godziny 22:00. Poza tym do zajęć na powietrzu wykorzystywane były pobliskie Pola Mokotowskie.
W celu prowadzenia zajęć, których nie można było zorganizować w obiektach uczelni, wynajmowane były obiekty i sale w różnych szkołach na terenie Warszawy.
Zespół magistrów wychowania fizycznego pracował bardzo aktywnie, co roku odbywały się wspaniałe Święta Sportu, tzw. Spartakiady, w których uczestniczyli nie tylko studenci i pracownicy studium, ale również pracownicy wielu katedr uczelni.
W 1972 r. wszystkie studia wychowania fizycznego zostały przemianowane na Studium Wychowania Fizycznego i Sportu. Od lutego 1974 r. na stanowisko kierownika tego Studium został mianowany mgr Bogusław Skut, który pełnił tę funkcję do 1984 r. Jego zastępcami w ciągu 10 lat byli: mgr Wanda Rawska, mgr Mieczysław Przytuła, mgr Andrzej Krzyżewski, mgr Jerzy Kozłowski, mgr Marek Czerny oraz mgr Alicja Szewczyk.
Zajęcia z zakresu wychowania fizycznego powoli wprowadzane były na 3 latach studiów. Odbywały się wówczas w następujących formach:
- grupy przygotowania sportowego - pojedyncze zajęcia trwały 90 minut i odbywały się raz w tygodniu w godzinach wyznaczonych przez dziekanaty poszczególnych wydziałów;
- grupy specjalizacji sportowych - dyscypliny do wyboru; pojedyncze zajęcia trwały 90 minut i odbywały się raz w tygodniu w różnych godzinach popołudniowych lub wieczornych;
- sekcje sportowe AZS - przeznaczone dla studentów o wysokiej sprawności fizycznej; zajęcia trwały 90 minut i odbywały się dwa lub trzy razy w tygodniu; poza tym sekcje brały udział w różnych zawodach sportowych, takich jak Mistrzostwa Szkół Ekonomicznych, Mistrzostwach Warszawy czy też imprezy międzynarodowe typu "Puchar Przyjaźni" w siatkówce i koszykówce;
- grupy rehabilitacyjne - przeznaczone dla studentów z ograniczonym możliwościami wysiłku fizycznego, skierowanych na te zajęcia przez lekarza; zajęcia odbywały się raz w tygodniu na basenie (60 minut) lub dwa razy w tygodniu w sali gimnastycznej (po 30 minut).
Od 1984 r. funkcję kierownika pełnił mgr Wacław Buczyński, zaś jego zastępcami byli: mgr Anna Piotrowska-Kęska, mgr Wanda Rawska, mgr Stanisław Ptaszyński, mgr Stanisław Szczyrba, mgr Jerzy Kozłowski, mgr Andrzej Musiał i mgr Krzysztof Ruzikowski.
Od stycznia 1992 r. kierownikiem została mianowana mgr Anna Kęska, a jej zastępcami - mgr Krzysztof Ruzikowski, Jerzy Kozłowski i mgr Andrzej Listopad.
Zgodnie ze Statutem uczelni obowiązującym od 25 września 1991 r., SGPiS wróciła do dawnej nazwy - Szkoła Główna Handlowa w Warszawie (SGH), a Studium Wychowania Fizycznego i Sportu przemianowano na Centrum Wychowania Fizycznego i Sportu.
W październiku 1991 r. w SGH rozpoczęła się reforma, w wyniku której zostały zlikwidowane wydziały, a organizacja procesów dydaktycznych w uczelni została przezkazana nowo powstałym Dziekanatom Studium Podstawowego, Dyplomowego i Zaocznego. W tej strukturze uczelni zniesiono obowiązek uczestniczenia w zajęciach z wychowania fizycznego, przez co stały się one zajęciami fakultatywnymi.
Po zmianie organizacji studiów na licencjackie i magisterskie, od 2007 roku przywrócono obowiązkowe wychowanie fizyczne, zgodnie z wymogami ministerialnymi minimum 60 godzin.
Obecnie zajęcia trwają dwa dowolne semestry na pierwszych dwóch latach studiów licencjackich, a studenci otrzymują zaliczenie i 2 lub 4 punkty ECTS.
Obecnie w Centrum zatrudnionych jest 16 pracowników etatowych, 3 osoby na pół etatu oraz 1 pracownik sekretariatu. Trenerzy i instruktorzy przejawiają szerokie zainteresowania wieloma dyscyplinami sportowymi. Poszerzają swoje umiejętności oraz podtrzymują sprawność fizyczną poprzez udział w przeróżnych szkoleniach, m.in. z pływania, aerobiku oraz narciarstwa. Poza tym na bieżąco śledzą wszelkie nowości w sporcie, jak i zakresu medycyny sportowej - rehabilitacji ruchowej.