Dr Bogusław Czarny

NAJWAŻNIEJSZE PRACE

B. Czarny: Dyskusja o racjonalności gospodarowania w polskiej literaturze ekonomicznej po II wojnie światowej, SGH, Warszawa 1989 (niepublikowana praca doktorska). 165 stron.
 
B. Czarny, R. Rapacki: Podstawy ekonomii, PWE, Warszawa 2002 (2. wydanie). 723 strony.
 
B. Czarny: Pozytywizm i falsyfikacjonizm a sądy wartościujące w ekonomii, SGH, Seria Monografie i Opracowania, nr 535, Warszawa 2004, 158 stron. 
 
B. Czarny:  Wstęp do ekonomii, PWE Warszawa 2006, 340 stron.    
 
Ekonomia. T. 1 i 2. Redakcja naukowa i tłumaczenie podręcznika N. G.Mankiwa i M. P. Taylora. PWE, Warszawa 2008 (w druku).

DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE

Od 1982 r. praca w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (Wydział Handlu Zagranicznego), a po 1990 r. w Szkole Głównej Handlowej (Kolegium Gospodarki Światowej) (m. in. wykłady z podstaw mikroekonomii, podstaw makroekonomii, makroekonomii II, metodologii ekonomii).

Stypendysta na Uniwersytecie w Zürichu (półroczne studia), stypendysta na Uniwersytecie w Augsburgu (dwa półroczne pobyty).

Wieloletni wykładowca w programie międzynarodowym SGH pt. Warsaw Executive Master of Business Administration (m. in. wykłady z mikroekonomii stosowanej, mikroekonomii sektora publicznego, makroekonomii).

Autor bardzo wielu publikacji wspierających nauczanie ekonomii w Polsce. Autor publikowanych w kraju i za granicą prac naukowych na temat gospodarki Polski i metodologii ekonomii. 

Wykładowca i współpracownik Krajowej Szkoły Administracji Publicznej w Warszawie (od 1992 r.) (m. in. wykłady pt. Wstęp do ekonomii, Mikroekonomia stosowana oraz Państwo a biznes).

Wykładowca w wielu innych szkołach i instytucjach w Polsce i  za granicą (m. in. Instytut Rachunkowości i Podatków w Warszawie, Ministerstwo Finansów Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Uniwersytet Polski w Wilnie.).

HOBBY

Zadawanie głupich pytań w celu drażnienia porządnych ludzi; filozofia, literatura, kino, muzyka (Lem, Nabokow, Tarkowski, Lisa Gerrard).